Un paseo pola diáspora

Standard

Con moita alegría teño o pracer de reproducir a anotación do meu amigo e no entanto socio Pedro.

Falando de diáspora podiamos falar, se houber quen quixeran, da identidade global galega. O modelo económico liberal do tempo dos caciques deixounos ao noso libre albedrio, e fuximos da miseria en busca de fortuna. Cruzamos o mar e medramos ao carón doutros rios, pero seguimos sendo nós. A vella historia da nosa diáspora que todos escoitamos, e vivimos. Organizámonos alén do mar, onde era posibe, e formamos unha rede de entidades de axuda mutua, un corpo diplomático global para a nosa identidade.

Tamén podiamos repensar os últimos quince anos do fenómeno, a decadencia dos Centros Galegos, os problemas do cambio xeracional, o feito de seren “adiantados pola dereita” por novas formas de achegamento á identidade compartida: podiamos falar de fillos.org, o salto á Rede da diaspora galega, a acollida a miles de irmáns na fala, o traballo desinteresado destes herois da Rede, o status de Centro Galego (un dos máis grandes do mundo, por certo), e da sua chegada a outra illa, blogaliza, despois de moitas navegacións. Tamén, entón, podiamos pensar nos cadernos que estan a agromar na mesma illa: outras olladas, outra perspectiva. Pero non. Falemos de diásporas no dixital.

Quen ten unha conta en Facebook xa sabe que toda a información que alí mete é propiedade de Facebook: fotos, biografia, gustos, afinidades, palabras. Todo. E sabe tamén que a finalidade de Facebook é facer cartos coa sua información. Lembras Matrix, os humanos como baterias e xogadores nunha simulación interactiva? Un Wow no que vives enchufado. Pois eso. A pavorosa obra das máquinas (obras dos humanos) que o Neo e catro gatos máis son quen de chegar a ver cos seus propios ollos (cos “de verdade”). Sentían eles, como obreiros do lugar, algo semellante ao que sentirían os exipcios á vista das pirámides? Que era o que podian sentir os labregos exipcios ao ver as pirámides? Algo semellante ao que nos pasa polo corpo ao mirar ao Gaiás? Dende logo: obras para o tempo. Como Matrix…

Hai meses que un grupo de hackers presentaron o seu proxecto: Diaspora. Unha rede social distribuida. Distribuida? Sinxelo: o “servidor central” non existe. Hai unha enchente de instalacións do servidor espalladas pola Rede, os “pods”, que permiten identificar aos usuarios e darlles cobertura. Se existe un pod, unha instalación de Diaspora, en blogomillo.org, e eu teño un usuario chamado goretoxo nese pod, é posible atoparme dende calquera outro pod buscando a “goretoxo@blogomillo.org“. Fai a proba. Asi de sinxelo. As mensaxes circulan, e podemos amigar con calquera usuario de calquera pod. Unha rede social distribuida.

A dia de hoxe o proxecto esta en forte desenvolvemento e ainda ten moita funcionalidade por escribir, pero xa é instalable: podes montar o teu propio pod e comezar a espallar a semente. Porque o usuario cámase semente (“seed”). Tamén podes crear o teu usuario no pod que prefiras para botarlle unha ollada ao que xa hai, e ao que non: podes comezar a xogar. Pero este é un xogo serio: todo viaxa cifrado. A privacidade e o control da información esta sempre nas mans do usuario. Quen da máis?

Que vai permitir este proxecto? Termos unha rede de facebooks federados dos que poderemos “sacar” os nosos usuarios (exportar o contido é do primeiro que xa podemos facer) para “importalos” noutros. Os usuarios como entidades nómadas, agora si. E, sen necesidade de nomadear, comunicarnos con outros usuarios da rede enteira, alén de fronteiras empresariais.

E vostedes poden probalo en directo, en galego.

O censo do blogomillo

Standard

(Actualizado 19/05/09: a información actualízase a diario e pode consultarse aquí.)

Aínda que nuns días sacaremos os resultados en bonito na portada de Blogaliza, como os datos xa son públicos, imos botarlles un ollo.

aranablogaliza O número de blogues segue a medrar, así que hoxe non falaremos da morte do blogomillo. Vimos publicando unhas 24 anotacións por hora e, como cabería esperar, a maior parte dos blogues están inactivos.

Durante o pasado verán pasamos moitas horas procurando blogues e etiquetándoos convenientemente. Aínda fica moito traballo por facer así que, se tes un blogue podes comprobar se está aquí. Se non aparece etiquetado ou cres que faltan ou sobran etiquetas, podes rexistrarte e facelo directamente. Entre todos podemos facelo mellor e máis rapidamente.

Nos próximos días publicaremos un estudo pormenorizado das estatísticas do blogomillo, até entón, sirva este pequeno petisco para ir abrindo boca.