Sobiza

Standard

A pelacha teima en afirmar que a filla de Wendy, na segunda parte de Peter Pan, se chama Sobiza. Non sabemos de onde o sacou mais insiste e insiste por máis que todos os demais lle digamos que se chama Jane. Tanto porfía que a anécdota xa é motivo de broma entre os primos. O outro día, logo duns minutos sobre a irresolúbel cuestión a prima P. díxolle:

-A ver, pelacha, un concurso. Si aciertas te doy una gominola. ¿Cómo se llama la hija de Wendy?

-Jane!

Entón a prima P. obsequiouna cunha gominola imaxinaria que a pelacha recolleu e degustou imaxinariamente tamén. Mais aos cinco minutos a filla de Wendy chamábase Sobiza de novo.

Pelachadas de fóra

Standard

O amigo Miriño mándame dúas pelachadas ben simpáticas:

Chovendo.
-Mamá que é iso que levan os coches nos cristais que se moven?
-Son os limpaparabrisas.
-Mamá… pois estanme saudando!!!

Unha nena que fai que fala polo teléfono. O avó quítallo e ponse a falar el
Con cara de extrañada:
-Abuelo, que ese teléfono non funciona!

Linguas francas

Standard

Esta finde estivemos na Feira de Emprendedoras de EMEGA cun stand. Houbo pouquísima xente mais unha parella de visitantes duns cincuenta anos pararon ante a miña mesa e o home preguntoume a que nos dedicabamos:

Eu: Somos unha empresa de xestión cultural a través das novas…

Muller lixeiramente irritada: ¡En español nos entendemos todos mucho mejor!

Eu afábel: Non

Muller máis irritada a elevar a voz: Sí, porque los que venimos de fuera…

Eu afábel: Los que venimos de fuera podemos ser un poco más educados al decirlo porque los que venimos de dentro no tenemos por qué saber quiénes son los que vienen de fuera.

Muller irritada con ton de superioridade: En español no hay problema ninguno porque nos entendemos todos muchísimo mejor.

Eu afábel: Mira, no tengo ganas ningunas de discutir cuestiones lingüísticas así que, si os interesa os cuento lo que hacemos en esta empresa y si no podéis seguir con vuestro paseo tranquilamente.

Saíron a fume de carozo coa súa anécdota baixo o brazo e, como a estas horas xa estarán de volta na casa, teralles faltado tempo para contarlle a toda a familia que os galegos somos uns integristas radicais, que aquí non se fala outra cousa que galego e que non nos importa que a xente non nos entenda. Mágoa que isto non sirva para nada.